Naast de job, de zaak en het schrijven, revitaliseren we, en niet alleen bebouwde ruimte, maar ook een stukje natuur.
Op onze planning: een voedselbos en de resterende schuur.
Waarom?
Er is structurele ongelijkheid. Wij hebben niets te klagen, maar zouden liever niet langer het globaal kapitalistisch systeem structureel ondersteunen door leningen aan te gaan en de bestaande ongelijkheden te voeden. Daarom zoeken we naar alternatieve manieren om dingen gedaan te krijgen.
Een voedselbos?
We prijzen onszelf gelukkig met zoveel groen aan onze hoeve, maar dat groen zelf heeft aandacht nodig. Door de natuur slim te helpen herstellen, creëren we niet alleen een plek die veelvuldig gezond is voor ons, voor de geest en het lichaam, maar ook een stukje groen dat helpt de natuur te helen. Ook al is het maar een heel klein stukje, die halve hectare, het is een kleine zone van zin, een kleine oase waar ook de natuur en de biodiversiteit hopelijk even kunnen ademhalen terwijl ze continu onder druk staan.
We hopen dat op termijn onze kinderen en later pubers erin rondhangen, verder kunnen leren wat echt voedsel is en hoe je er zorg voor kan dragen door de natuur te respecteren; dat de nabijgelegen school - waar nu onze kindjes ook gaan - in de toekomst kan langskomen, een buitenles geven, proeven en plukken; dat buren en vrienden in en uit lopen, blijven hangen, genieten; dat trage reizigers kunnen verpozen; en dat we ook voor de kleine, lokale gemeenschap op termijn iets kunnen betekenen in en doorheen de natuur.
Liever anders helpen?
Dat kan. Heb je goede raad voor ons? Zaadjes? Plantjes? Boompjes? Materiaal (om mee te werken of om mee te bouwen)? Laat ons gerust iets weten.